برخاسته از خشم

گروه بين الملل - فريادهاى اعتراض كه براى حمايت از مردم غزه در سراسر دنيا به آسمان برخاسته بيانگر ظهور حركتى بنيادين در قبال مناقشه ديرين خاور ميانه است. در همه اين حركت ها و تظاهرات نسبت به بى اعتنايى جامعه جهانى به مسئله فلسطين و يك و نيم ميليون انسان بى دفاع در نوار غزه ابراز انزجار مى شود و تظاهركنندگان از لندن تا كانبرا اعلام مى كنند كه تل آويو به يارى امريكا و اتحاديه اروپا مهر سكوت بر دهان سياستمداران عرب زده است. شايد در هيچ دوره اى حقايق بحران فلسطين فاش نشده بود. اكنون همه دريافته اند كه سران منطقه و حكام عرب جرأت حتى حرف زدن درباره كشتار غزه را ندارند.
مسئله فلسطين و اسرائيل هسته روابط غرب و جهان اسلام است اما بسيارى از اعراب نمى دانند كه در برابر بى تفاوتى غرب و كشتار غزه چه عكس العملى نشان دهند. آيا اين مناقشه اى صرفاً سياسى است جهان اسلام بايد چه كند طارق رمضان، انديشمند جهان اسلام و استاد مطالعات اسلامى در دانشگاه هاى غربى در مقاله اى در روزنامه گاردين در تحليل تعلل و سرگردانى اعراب پيرامون مسئله فلسطين و نقش آن در روابط غرب و اسلام مى نويسد: مسلمانان امروز با سه پديده مواجهند. نخست آنكه ديگر نبايد از كشورهاى غربى يا رژيم هاى عربى انتظار عمل يا عكس العمل داشت زيرا سكوت آنها به نشانه همدستى در قتل عام مردم غزه است. دوم آنكه پوشش رسانه اى در غرب هشداردهنده است چرا كه همه اخبار به نفع اسرائيل جهت گيرى مى شود و چنين وانمود مى شود كه متجاوزان فقط به دفاع از خود روى آورده اند اما پديده سوم جالب است، در سال ۱۹۶۷ بيش از ۷۳ درصد اروپايى ها حامى اسرائيل بودند اما امروز حمايت همين اروپايى ها از فلسطينى ها به ميزان زيادى صعود كرده است. با گذر زمان، درك و حساسيت اروپا از فلسطين متحول شده است. مردم اروپايى ديگر بازى ها و مواضع دوگانه و دورويى نخبگان سياسى خود را بى چون و چرا نمى پذيرند. با توجه به اين فاكتورها، مسلمانان و بويژه آنانى كه در غرب سكنى گزيده اند بايد موضع خود را مشخص كنند. آنها در عين اين كه بايد از تبديل منازعه فلسطينى- اسرائيلى به مناقشه اى مذهبى حذر كنند لازم است كه وجهه مذهبى آن را انكار نكنند.
از ديدگاه اسلام، اين وضعيت مقاومت در برابر يهود نيست بلكه مقابله با صهيونيسم است. يهوديان، مسلمانان و مسيحيان بايد همزيستى بر مبناى حقوق و جايگاه برابر را اشاعه دهند و هر يك بايد كشتار هدفمند مردم بى گناه را تقبيح و محكوم كنند.
فلسطينى ها هرگز از پا ننشسته اند و هيچ گاه نوميد نمى شوند و اسرائيل هم با قدرت آتشى كه دارد هرگز اين مسئله را به نفع خود به پايان نبرده است. مسلمانان بايد نيروى محركه اى براى زنده نگه داشتن مقاومت و خاطره آن باشند؛ اما نه مقاومتى كه تنها به اسرائيل، غرب يا رژيم هاى چند چهره عربى محدود مى شود بلكه فراتر از آن و سازنده تر از آن بايد براى عدالت مبارزه كرد، آن هم به خاطر كسانى كه نمى خواهند شست وشوى مغزى شده يا به ناظرانى ناتوان مبدل شوند. اگر خاورميانه درسى براى مسلمانان داشته باشد آن هم اين است كه بايد از تكروى پرهيز كرد و به ارزش هاى مشتركى كه پيروان اديان با ساير شهروندان جهانى دارند رجوع كنند.
در آغاز اين جنبش درك يك فاكتور قدرت براى مسلمانان مهم است و آن اين كه آنها از اكثريت قاطع برخوردارند. در اين ميان گرچه برگزارى تظاهرات و نوشتن مقاله براى فلسطين امرى مهم و حياتى است اما بايد پا را فراتر گذاشت. آغاز يك جنبش جهانى و مقاومتى گسترده در برابر سياست خشونت آميز و ضد انسانى اسرائيل امرى ضرورى است. سكوت، تصميم سطحى يا حتى يك عكس العمل احساسى زودگذر در برابر جنايتى كه بر يك و نيم ميليون انسان اعمال مى شود، بى ارزش، غيرعقلانى و غيرانسانى است.
يك مقاومت واقعى و ارزشمند نيازمند تعهد، شكيبايى و راهبردى طولانى مدت براى افزايش آگاهى، اتحاد و انسجام ميان مسلمانان است.